Παραδοσιακοί χοροί

Παραδοσιακός καππαδοκικός χορός.

Ο αντικριστός αυτός χορός σε δίσηµο µέτρο 2/4 χορεύεται από ζευγάρι γυναικών που κρατούν στα χέρια τους µαντήλια.

Είναι αντικριστός χορός, που χορευόταν σ' ολόκληρη την Καππαδοκία και που χορεύεται ακόμη και σήμερα από όλους τους πρόσφυγες δεύτερης και τρίτης γενιάς και γι’ αυτό μπορούμε να το χαρακτηρίσουμε ως «πανκαππαδοκικό» χορό.

Παραδοσιακός χορός της Καππαδοκίας της περιόδου του Πάσχα.

Ντίπασκα (Αντίπασχα) έλεγαν οι Φαρασιώτες την Κυριακή του Θωµά, κατά την οποία αποχαιρετούσαν το Πάσχα µε ένα γρήγορο και πρόσχαρο τραγούδι και χόρευαν έναν ανάλογο χορό πάνω στο σκοπό του τραγουδιού.

Το τραγούδι «τ’ Εζ-Βασιλη» συνόδευε την ολονύκτια νυκτερινή πομπή από το χωριό του Βαρασού (Φάρασα) -κτισμένο στο βάθος μιας μεγάλης και βαθιάς χαράδρας που χωρίζει τον Ταύρο από τον Αντίταυρο-, προς τη σπηλιά του Αγίου Βασιλείου, που βρισκόταν κοντά στην έξοδο της χαράδρας, στης όχθες του Ζαμάντη ποταμού. 

Οι χοροί της Καππαδοκίας και γενικότερα των Ελλήνων της Μ. Ασίας διακρίνονται για τη σεμνότητα τους.